Op het eerste gezicht… Maart

Het is voorbestemd.
Al heel mijn leven heb ik iets met het getal 13. Mijn diploma gehaald in een klas met 13, geslaagde sollicitatie toen ik als 13de van 100-en-nog-wat kandidaten aantrad, mijn eerste date met mijn lief op een 13de en hij vroeg me na een uur of 2 al ten huwelijk, … En omdat ik steeds meer volgers aantrof van een lumineus idee op dit blog en zelf ook de kriebels voelde opkomen, heb ik me bij de stoet aangesloten als… nummer 13. It’s the story of my life.

Januari en februari heb ik al gemist, maar maart lokte mij gisteren naar buiten met een lekker zonnetje. Een overzichtsfoto vanuit een raam boven geeft ook een wat beperkte indruk van wat er nog maar net komt kijken na deze harde winter, al beloof ik dat ik er dit weekend een zal maken om een beetje een idee van de nogal quirky layout te geven. Daarom heb ik een aantal hoekjes gekozen. Sommige ervan zullen in de loop van dit jaar enkel floragewijs veranderen (dat hoop ik toch). Voor een paar andere zijn er ingrijpender plannen gemaakt. Of die ook allemaal even uitvoerbaar zullen blijken merken jullie dan wel aan de volgende afleveringen.

Een paar van die veranderingen drongen zich al langer op maar omdat binnen dit en een aantal jaar het stuk grond naast het onze ook onder onze hoede komt is er al veel op papier gezet, maar nog niet veel uitgevoerd. En de meeste werken die toch al de uitvoeringsfase halen zullen in het begin misschien wat vreemd ogen omdat ze eigenlijk al een soort voorschot op de toekomst zijn. Maar dat zal allemaal duidelijker worden in de loop van de tijd en aan de hand van de foto’s (als ik ze in de tekst krijg zonder dat ze de hele tijd van plaats veranderen).

En nu ga ik waarschijnlijk een tuiniersvloek laten maar wij zijn van overheidswege gestraft met een grote voortuin, iets waar wij helemaal niet mee kunnen lachen. Het leuke van een mooie tuin is dat je er na gedane arbeid zélf van kan gaan zitten genieten. En ik vertik het om in die voortuin te gaan zitten om te lezen of om het even wat te doen. Ten eerste ben ik al te oud om nog mijn kost te gaan verdienen met “den boulevard” te doen. Ten tweede is dat de koude kant van ons huis, wegens op het noord/noordwesten. Ten derde kijk ik dan uit op het ongelofelijk rommelige erf van onze over”boer” en zie ik het niet zitten om een koe op schoot te krijgen (de afgelopen 36 jaar hebben zijn koeien al meer in onze voortuin gestaan dan op de wei, nóg een reden om er niet teveel werk in te steken). En ten vierde moet je de longen uit je lijf roepen om op bepaalde dagen boven het lawaai van de E17 uit te komen. Daarom zal het dus in onze tijd vooral bij een gazon, een haag en een ginkgo blijven. Op een perk tegen de voorgevel van ons huis na, dan. Dat zijn we wel wat aan het opfleuren. De linkerhelft is een blinde muur die wel wat groen kan gebruiken. In de rechterhelft zit het raam van onze slaapkamer en daar hebben we al jaren een Drents krentenboompje (1) voor staan. Deels om de geluidsgolven wat te deviëren, deels om de privacy nog wat te verhogen. Alles zal zich dus vooral achter en naast het huis afspelen.

Het eerste wat opvalt als je de oprit op komt, is de grote klimoppruik op onze garage. (2)
Een prachtig afleidingsmanoeuvre om de blik af te wenden van de kapotte garagepoort eronder want we zijn er nog altijd niet zeker van of we die garage als dusdanig gaan blijven gebruiken of dat we “later” een alternatief gaan zetten op het andere perceel en deze gaan omvormen tot waskot annex schuurtje. Want dan komt er geen nieuwe poort in, maar een deur, zie je. Gelieve dus vooral te letten op de woongelegenheid voor merels, mussen, tortelduiven en af en toe ook vierpotig knagend gespuis. Ik ben er eigenlijk wel erg aan gehecht. Aan de klimop, that is. Niet alleen biedt hij winter en zomer onderdak aan de vogels, maar tot laat in de herfst en al heel vroeg in de lente voorziet hij bijen en hommels van snoepgoed. ‘t Is dat een aardhommel niet zo van poseren houdt en ik eergisteren nog helemaal niet strak op mijn benen stond, maar anders had ik kunnen bewijzen dat er al zo’n bolle vliegende pels nerveus hing te doen.

Achter de garage heeft zich het hopelijk enige winterdrama afgespeeld: Olijfje is wijlen. (3) Na 3 jaar voorspoedig groeien en welig tieren heeft ze het moeten afleggen tegen de wel heel hardvochtige kou. We hadden haar nochtans goed ingepakt en een vriendin van Sardijnse afkomst met ervaring op het gebied van olijfbomen en wijnranken verzekerde ons dat dat zeker zou volstaan. Kon zij weten dat we hier de afgelopen maanden een snuif Siberië zouden meepikken…

Wie het dan weer wél goed uitgehouden hebben zijn blijkbaar onze druivelaars. Ik ga nog niet te hard victorie kraaien, maar ik eet mijn klak op als dit geen schone veelbelovende knop is. (4) Ik ga nog veel geduld moeten hebben en mij het verschot bukken eer die echt begint uit te lopen, maar àls hij eenmaal vertrokken is kan ik er op blijven staan kijken terwijl hij groeit. Ze staan daar met z’n 2, een blauwe en een witte druif, en de bedoeling is dat we dit jaar het terrasje (5) uitbreiden zodat we wat ruimer zitten en dat er dan een pergola komt om die gasten langs te leiden.

Helleborus Pirouette (6) heeft blijkbaar een rondje teveel gedraaid want ze hangt een beetje voor pampus. Of ze is onder de indruk van de stortbui die onze Nicky haar weduwnaar erover heeft uitgestort. Hopelijk overleeft de plant het dankzij mijn bluswerken, want het is een fraai gekleurde soort. Ook fraai van leest is Double Ellen (7). Gelukkig heeft hij daar niet tegen getinkeld.

De siergrassen staan nog in afwachting, maar met wat primula’s heb je gauw wat kleur in de tuin. (8) En jawel, dames en heren, ik heb al sla in de tuin! (9) De kruiden zullen óf extra zorg, óf vervanging nodig hebben. Ik wacht nog even af.

Het oplopende plantenbed (10) krijgt een andere vorm en invulling, maar pas als voornoemd terrasje uitgebreid is, zodat de lavendel daar langs kan geplant worden. De vijvertuin (11) zal dan ook ietsje mee in het zicht komen.

De eerste ambities voor dit jaar: (12)
Ook alweer met toekomstplannen in het achterhoofd willen we voorlopig geen zotte kosten doen voor een deftige serre, dus houden we het voorlopig bij dit bescheiden zaaikastje (13).
Bij de weg: vandaag stonden er al een paar prille kiemplantjes van de radijsjes!!!

       

       

     

Na twee dagen vloeken op de steeds verspringende layout heb ik mijn toevlucht genomen tot aanklikbare thumbnails. Al doende ben ik blijkbaar ook een comment kwijtgespeeld. Dat wordt vissen…


About these ads
Categories: In de tuin, Op het eerste gezicht... | Tags: , | 5 Comments

Post navigation

5 thoughts on “Op het eerste gezicht… Maart

  1. natuurlijk-rijk schreef op Mar 17, 2:46 pm

    Wat een plannen!

    • Nu alleen de uitvoering nog. Als ik al zo lang moet zitten knoeien om alles hier neer te zetten, kan je al uitrekenen hoelang we buiten gaan bezig zijn.

  2. Stef den Flater

    Wel mooi zo’n overzicht met foto’s.
    Een voortuin kan voordelen hebben. Een groot stuk gras voor je huis hoeft niet zo veel onderhouden te worden en tijdens de winter kan de sneeuw van het voetpad naar die voortuin geruimd worden in plaats van naar de straat. Als het dan dooit, maakt het een verschil en is de straat rapper sneeuwvrij.

    • Voetpaden zijn er bij ons niet. Op zich allemaal niet onoverkomelijk en we beperken het zoveel mogelijk tot gazon en onderhoudsvriendelijke begroeiïng. Maar we zijn na die eerste paar uren zon al mooi bezig geweest met het opruimen van snoeppapiertjes, blikjes en petflesjes van fietsers en wandelaars. Als er -vooral naar het einde van het seizoen toe, als al mijn lieve-mensen-geduld op is- een het ongeluk heeft dat ik het zie gebeuren, dan is die nog niet jarig!

      • Stef den Flater

        Dat jammer om te horen. Wij hebben daar gelukkig heel weinig last van. Het is al erg dat men zoveel rotzooi op straat gooit, dat men het ook nog eens in iemands tuin werpen. :-(

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com. The Adventure Journal Theme.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 54 other followers

%d bloggers like this: